Mijn eerste weken als raadslid waren eerlijk gezegd een achtbaan. Mooi, eervol, leerzaam en soms ook gewoon best overweldigend. Het blijft heel bijzonder dat ik inwoners van Nunspeet mag vertegenwoordigen in de raad. Dat ik met voorkeursstemmen ben gekozen, voelt voor mij als een groot vertrouwen. Tegelijk zat daar vanaf het begin ook een dubbel gevoel bij. Onze partij kreeg een flinke tik en mijn installatie betekende ook dat anderen er deze periode (voorlopig) niet meer bij zijn. Daardoor voelde het niet alleen als een feestelijk moment, maar ook als een moment van respect voor de mensen die afscheid moesten nemen.
Dat afscheid van de oude raad vond ik dan ook indrukwekkend om mee te maken. Je ziet dan hoeveel mensen zich jarenlang met hart en ziel hebben ingezet voor onze gemeente. Tegelijk merk je ook meteen dat er nu echt iets verandert. Met twee nieuwe partijen en veel wisselingen binnen bestaande partijen is de raad flink vernieuwd. Dat voel je in de energie, in de gesprekken en ook in de manier waarop alles weer opnieuw zijn plek moet vinden.
Mijn eigen installatie was voor mij een moment dat ik niet snel vergeet. De belofte afleggen, met familie, vrienden en andere naasten op de tribune, maakte het extra speciaal. Mijn ouders waren er ook bij en dat deed me veel. Zij hebben me altijd gesteund in mijn politieke ambities, dus dat zij daar zaten, maakte me oprecht trots. En ja, de bloemen gingen natuurlijk gewoon mee naar huis met mijn moeder.
Wat me misschien nog wel het meest heeft geraakt in deze eerste weken, is hoe betrokken inwoners zijn. Ik ben door andere partijen en door mensen binnen de gemeente warm ontvangen, maar ook daarbuiten merk ik veel meeleven. Op straat spreken mensen me aan en hoor ik van inwoners dat ze mij hun stem hebben gegeven. Soms zelfs van mensen die ik daarvoor nog nooit had gesproken. Dat blijft toch bijzonder. Juist op zulke momenten voel je heel sterk dat dit niet alleen een mooie rol is, maar ook echt een verantwoordelijkheid.
En die verantwoordelijkheid kwam meteen dichtbij. De eerste vragen van inwoners kwamen al snel binnen. Zo kreeg ik signalen over het plantsoenhekje tegenover de uitrit van WellFair en de motorcrossbaan, waarover ik gelijk mijn eerste formele vragen mocht stellen. En met resultaat, want het hekje was al weg nog voordat de commissievergadering plaatsvond!
Samen met Pieter-Jan werkte ik daarnaast aan vragen over het WK-voetbal. De horeca ligt ons enorm aan het hart, en met wedstrijden van Oranje midden in de nacht is het goed om op tijd na te denken over openingstijden, veiligheid en wat dat betekent voor ondernemers én voor de openbare orde. Daarbij vinden wij het belangrijk dat de stem van onze ondernemers gehoord wordt en er samen met hen een passend plan wordt gemaakt.
Na de installatie ging het tempo ook meteen omhoog. Formulieren tekenen, laptop ophalen en daarna direct de inhoud in. Mijn eerste commissievergadering liet me gelijk zien hoe politiek in de praktijk werkt. De dossiers die ik van Corrie kreeg, waren niet bepaald de makkelijkste. Zo dook ik in het voorstel over zonnepanelen op de Hulshorster Enk. Daarbij liep ik meteen tegen iets aan wat volgens mij heel herkenbaar is in de politiek: soms zegt je gevoel of je eigen logica dat iets best zou moeten kunnen, maar bots je op eerder vastgesteld beleid en de gevolgen van precedentwerking. Ik was zelf bij de initiatiefnemer langs geweest en begreep zijn verhaal goed. Juist daarom voelde het ook ongemakkelijk toen in de commissie al snel duidelijk werd dat andere partijen hier niet in mee zouden gaan.
Dat was voor mij direct een eerste echte les. Soms begrijp je een inwoner heel goed, soms zou je iemand ook best iets gunnen, maar kun je toch niet brengen waar iemand op hoopt. Dat is niet leuk en ook niet waarom je de politiek ingaat, maar het hoort er blijkbaar wel bij. Juist daarin merk ik hoe ingewikkeld dit werk soms is. Je wilt er zijn voor inwoners, maar je hebt ook te maken met regels, kaders en politieke realiteit.
Als ik terugkijk op deze eerste weken, overheerst vooral dankbaarheid. Voor het vertrouwen, voor alle reacties, voor de warme ontvangst en voor de kans om dit werk te mogen doen. Tegelijk voel ik nu al dat dit een rol is waarin ik nog ontzettend veel ga leren. Mooie gesprekken, stevige dossiers, lastige afwegingen en af en toe ook even zoeken. Maar precies dat maakt het ook zo waardevol. Volgende week staat mijn eerste raadsvergadering op de agenda en daar kijk ik echt naar uit.
Ruben Timmer
