Veul heil en zeeg’n in’t nie’je jaor veur al wie ut leez’n.
Dat was de niejaorswense dee ik vroager altied um mien hinne heurd’n.
Mer net as disse wense raakt mien moerstaal oek uut de tied. Das noar jammer. Veule bin d’r mee op’egreut mer d’r bin d’r steeds minder van mien leeftied die ut nog (kuun’n) proat’n laot staon de kienders die noa mien kom’n.
Noen is lest de taalgroep van Nuwenspete weer niej leev’n in e’bloaz’n. Wouw jie weet’n wat dee zoal doan? Kiek mer us op hun snoeteboembladzijde : Hej’je ut al eheurd.
K doch, k maak ut mer nit te lange want noa wat borreltjes leest dit nit veur ieder even hendig.
Namens iedereen van Gemeentebelang,
Corrie Jansen
