Onderstaande column schreef fractievoorzitter Pieter-Jan van Rossen voor Nunspeet Huis aan Huis
Normaal gesproken is deze column de plek voor Nunspeetse politiek. Deze keer niet.
Op het moment van schrijven is net bekend geworden dat de Amerikaanse, conservatieve activist Charlie Kirk is doodgeschoten. Door wie en waarom is (nu nog) niet bekend. Sommigen zullen hem kennen van zijn grote zichtbaarheid op social media; ook buiten de VS was hij een bekend persoon.
Ik was het in praktisch alles wat Charlie Kirk zei het met hem oneens. Zijn controversiële en soms hatelijke standpunten stonden me veelal behoorlijk tegen en dan druk ik me nog voorzichtig uit. Maar tegelijkertijd was hij hét voorbeeld van hoe het werkt in een open, vrije samenleving en democratie. Hij zocht die mensen op die het pertinent met hem oneens waren en ging welbespraakt het debat aan. In mijn bescheiden mening waren zijn uitspraken vaak schadelijk en kwalijk, maar hij streed op de manier waarop het moet: in woord, in gesprek, in debat. Soms fel, maar altijd op de inhoud.
Ik denk niet dat iemand het met me oneens zal zijn dat iemand nooit op deze manier tot zwijgen mag worden gebracht, enkel om zijn (omstreden) wereldbeeld. Kirk moest nog 32 worden en laat een vrouw en twee kinderen na. Hij, zij en zijn kinderen verdienden dit niet. Het is opnieuw een angstwekkend voorbeeld van de extreme kloof in de Amerikaanse samenleving. Een rechtstreeks gevolg van de verharding van het debat.
Terug naar Nederland, terug naar Nunspeet. Ik maak me hier ook wel eens zorgen. De steeds verdergaande verharding van het Haagse debat en de steeds vaker zichtbare onkunde om op inhoud problemen aan te pakken, doen volgens mij stevig inbreuk op onze samenleving. De Kamerverkiezingen draaien meer om ‘wie met wie’ in plaats van de oplossingen die nodig zijn. En de toon is soms snoeihard. En dat laatste zie ik, weliswaar in mindere mate, ook vaker in Nunspeet.
Sigrid Kaag herhaalde van de week haar uitspraak ‘woorden doen er toe’. Henri Bontebal hoorde ik pas zeggen ‘Laat elkaar in vredesnaam toch een beetje heel’.
Laten we dat doen, ook in Nunspeet.
